ik ben jarig en neem mee

Hoi.

Ja, god, hoe moet je zoiets anders beginnen? Met een andere begroeting, misschien. Vogels vliegen de hele dag, zelfs in mijn hoofd. Met één hap weg, slik. Wat moet je er anders mee? Opschrijven, alles. Je leven opschrijven.

Het begon allemaal met een hele dikke buik, maar niet mijn buik. Nee, die van de vrouw waarmee alles..
Hè. Nee. Zo begin ik mijn levensverhaal niet. Opnieuw dan maar.

Het begon met een lach. Mijn vriendelijke lach de wereld in.
Liegenaar. Toen ik ter wereld kwam zette ik het op een schreeuwen. Ik was een hoopje misère, één en al ellende. Toen al.

Al sinds ik het me herinner heb ik een hekel aan opstaan. En wekkers.

Een voorliefde voor foto's en filmpjes. En van woorden hield ik ook altijd al. Alleen hielden ze niet altijd van mij. Net als mijn leeftijdsgenoten op een nieuwe basisschool.

Vallende bladeren gaven me altijd al een dubbel gevoel. Sinterklaas vond ik een fijne man, totdat ik hoorde dat hij niet bestond. Toch hoop ik op een onverwachte  hopende meevaller, dat mijn ouders me ooit nog gaan opbiechten dat die beste man wél bestaat. en de kerstman zag ik meer als een rare man met baard en een voorliefde voor kinderen.

Toen ik jong was, waren alle revolutionaire gebeurtenissen uit de geschiedenis al, gebeurd. Geen schokkende nieuwe ontdekkingen, alleen, ik. Dagen vulde ik met onschuldig en naïef de wereld bestuderen. En met Bambi kijken.

Muziek, mijn ding.

Ik herinner me nog de winkels rond kerst, lakschoentjes met scherpe randjes. De gebroken glimlach van mensen om me heen, iedereen was kapot. Kerstinkopen doen, typisch. Buikjes rond eten, lachen en alleen maar liefde.

Oud en nieuw. Alsof ieder jaar op raakt, uitgedoofd, en vervangen moet worden voor een nieuwe. Heb ik nooit begrepen. Neemt niet weg dat ik me niet kon aanpassen. daar ben ik met de jaren beter in geworden.

Servethouders breken. Haar in brand, dag haar. Glas rinkelt, deuren trillen, muren schudden.
Meisje op de grond.

Het ruikt naar kroketten, en ik maar schrijven.

Prinsessenjurk, jij mijn idool. Spelen op het zand, zand tussen je tenen. Gooien met modder, harder fietsen. Klimmen, springen, slapen.

The sun'll come out tomorrow. Bet your bottom dollar that tomorrow there'll be sun! Mijn jeugd sentiment.

"We doen wie het langste wakker kan blijven".

Ik niet.

2 opmerkingen: